Zapraszamy Państwa do lektury fragmentu znakomitej recenzji WIŚNIOWEGO SADU autorstwa krytyka teatralnego Jacka Sieradzkiego z magazynu Zwierciadło.

„To Czechow czytany przez egzystencjalistów; Anna Augustynowicz jest może jedyna dziś na teatralnym rynku, którą kręci tamta filozofia i która umie przez nią mówić mądre rzeczy. W jej spektaklu nie ma nostalgii, sentymentu, łezki. Patrzymy na bandę popaprańców pozamykanych w swoich małych sprawkach, trochę żałosnych, trochę tragicznych, a przede wszystkim bezradnych wobec absurdalnych ścieżek losu. Cudowny sad jest dla nich niedosiężnym ideałem, może wcielonym pięknem, może sensem sensów. Rąbaniu ideału nie jest częścią akcji, jest kwintesencją życia. Bólu życia. [...] Gdańskie przedstawienie jest gęste, trudne, nieprzyjazne. Za to jest w nim chęć dotarcia - bez popisu i puszenia pawich ogonów - do sedna egzystencjalnego niepokoju. Tego samego u Czechowa przed wiekiem i u nas dziś.”

Jacek Sieradzki, magazyn Zwierciadło