Zapraszamy Państwa na projekt wystawienniczy Muzeum Narodowego MARIAN KOŁODZIEJ. TEATR ŻYCIA, który składać się będzie z wystawy (4 grudnia, Centrum Św. Jana w Gdańsku), konferencji popularno-naukowej (5, 6 grudnia, Ratusz Staromiejski w Gdańsku) oraz wydawnictwa (2012 rok).

Realizatorom projektu zależy na nowym spojrzeniu na twórczość wybitnego scenografa i znakomitego rysownika, artysty o niezwykłej charyzmie. Twórczość Mariana Kołodzieja wymaga ponownego przeanalizowania przez pryzmat ostatnich lat jego twórczości, gdy pełnym głosem opowiedział swoją dramatyczną historię. Ważne jest także, by zwrócić na nią uwagę młodych ludzi, dlatego twórcy projektu zdecydowali, by w konferencji udział wzięli studenci. Na wystawę i na konferencję zaproszeni zostali także goście z zagranicy - z Włoch, z miast Bolzano i Nova Milanese, gdzie w 2005 roku prezentowane były reprodukcje rysunków Mariana Kołodzieja z Centrum św. Maksymiliana, a także ze Stanów Zjednoczonych - twórcy filmu o Marianie Kołodzieju pt. LABIRYNT, amerykański jezuita, o. Ron Schmidt i jego syn Jason.

Marian Kołodziej, urodzony w Raszkowie 6 XII 1921, więzień obozu Auschwitz od 14 VI 1940 (nr obozowy 432), był znakomitym scenografem teatralnym (ponad 200 realizacji) i filmowym (projektował kostiumy do 30 filmów), twórcą ołtarzy papieskich w Gdańsku (1987) i Sopocie (1999), autorem wielu świetnych wystaw (kilkanaście indywidualnych i wiele zbiorowych). W 1950 rozpoczął pracę w Teatrze Wybrzeże, zadebiutował sztuką KORZENIE SIĘGAJĄ GŁĘBOKO, A. d'Usseau (reż. W. Biegański, prem. 12 II 1951). Na deskach naszego teatru zrealizował ponad 100 spektakli, miedzy innymi TRAGEDIĘ O BOGACZU I ŁAZARZU Anonima Gdańskiego (reż. T. Minc, 1968), BEZIMIENNE DZIEŁO St. I. Witkacego (reż. Z. Bogdański, 1968, spektakl zdjęty przez cenzurę), TERMOPILE POLSKIE, T. Micińskiego (reż. M. Okopiński, 1970), MALEŃKĄ ALICJĘ E. Albeego (reż. St. Hebanowski, 1971), SEN F. Kruszewskiej (reż. St. Hebanowski, 1974), WESELE St. Wyspiańskiego (reż. St. Hebanowski, 1976), PRZEDSTAWIENIE „HAMLETA" WE WSI GŁUCHA DOLNA I. Brešana (reż. K. Kutz, 1977). Ostatnią realizacją Mariana Kołodzieja w Teatrze Wybrzeże była TRAGEDIĘ O BOGACZU I ŁAZARZU Anonima Gdańskiego w reż. K. Babickiego w 2001, grana w kościele św. Jana w Gdańsku. W 1995 zaprezentował w Gdańsku KLISZE PAMIĘCI. LABIRYNTY MARIANA KOŁODZIEJA, wstrząsającą instalację poświęconą osobistym przeżyciom z okresu II Wojny Światowej (dziś w Centrum św. Maksymiliana w Harmężach koło Oświęcimia). Zmarł w Gdańsku 13 X 2009, Jego prochy są rozsypane w Auschwitz.