W minioną sobotę w Starej Aptece odbyła się premiera baśni ZACZAROWANA KRÓLEWNA Artura Oppmana w reżyserii Michała Derlatki. Z dumą informujemy, że przedstawienie spotkało się ze znakomitym przyjęciem publiczności i krytyki teatralnej!

„Michał Derlatka świetnie wkomponował bajkę Artura Oppmana i jej archaiczne już słownictwo we współczesną, błyskotliwą, bardzo dynamiczną inscenizację. [...] Spektakl Michała Derlatki ma rozmach i finezję, pełen jest pomysłowych rozwiązań scenicznych, ale zachowuje też wymiar zabawy formą i grą aktorską.[...] Teatr Wybrzeże ma więc kolejną po ARABELI sprzed kilku lat doskonałą, dynamiczną bajkę, która porywa młodych widzów.”

Łukasz Rudziński, Trójmiasto.pl

„ZACZAROWANA KRÓLEWNA najnowsza premiera Teatru Wybrzeże zachwyca. Reżyser Michał Derlatka pokazał jak na kanwie stuletniego tekstu można zrobić nowoczesny i zabawny spektakl.”

Grażyna Antoniewicz, Dziennik Bałtycki

„Spektakl porywa wręcz widzów i jest jedną z najlepszych propozycji dla dzieci, jakie zdarzyło mi się oglądać. Choć zalecany jest dla widzów od szóstego roku życia, dwanaście wciąż nie jest barierą. Ba! Warto nawet pożyczyć od kogoś dziecko by mieć pretekst do obejrzenia ZACZAROWANEJ KRÓLEWNY.”

Marek Nowak, Informator Pomorza

„ZACZAROWANA KRÓLEWNA to kolejna autorska lekcja niegrzeczności Michała Derlatki. Lekcja niebywale gęsta od znaczeń, napęczniała emocjami, rozkładająca przed młodszym i starszym widzem przebogaty wachlarz scenicznych środków.”

Anna Jazgarska, portal Teatralny.pl

„Przedstawienie ma doskonale utrzymane tempo i jest perfekcyjnie wymyślone i zagrane. Dawno tak dobrze się nie bawiłam w teatrze. I moje wewnętrzne dziecko też.”

Jagoda Hernik Spalińska, członkini Komisji Artystycznej V Konkursu na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej Klasyka Żywa

„Obserwując reakcje najmłodszej publiczności, doskonale było widać, że ZACZAROWANA KRÓLEWNA działa. Szczególnie, kiedy aktorzy wychodzą na widownię w poszukiwaniu śmiałka, czy kiedy zza pleców publiczności pojawia się Gwiazda Poranna. To popisowy numer rodem z filmów dla dzieci z lat osiemdziesiątych. Z resztą nie tylko dzieci, ale i dorośli szampańsko się bawili, przecież każdy z nas ma za sobą lata w szkolnej ławie i nie raz trzeba było odgrywać mniej lub bardziej udane role w szkolnym teatrze.”

Paweł Kluszczyński, Nowa Siła Krytyczna