Zapraszamy do lektury „mapy" SOLNESSA Henrika Ibsena. Autorem tajemniczego tekstu jest Iwo Vedral. Premiera spektaklu w jego reżyserii odbędzie się w przyszłym tygodniu, w sobotę, 14 maja na Scenie Malarnia.

Rysa na kominie

Mieszkając jeszcze w starym domu, Solness zauważył na strychu pęknięcie w kominie. Wiedział, że taka usterka może doprowadzić do pożaru. Często sprawdzał czy pęknięcie powiększa się. Nie powiedział o nim nikomu, sam też go nie naprawił. Wyobrażał sobie płonący dom, podczas gdy on, jego żona i dzieci są wtedy w bezpiecznej odległości. Pożar zaskoczył ich jednak w nocy.

Wieża

Ostatnia wieża kościelna została wybudowana przez Solnessa w Lysanger. To na niej miało się dokonać bluźnierstwo. Solness miał się tam poróżnić z Bogiem, wypowiedzieć Mu posłuszeństwo i zażądać prawa do budowania świeckich kościołów - domów mieszkalnych. Z wieżą w Lysanger wiąże się również wspomnienie Hildy - mające erotyczny podtekst spotkanie z Solnessem. Bluźnierstwo i grzech.

Lęk wysokości

Powszechnie uważa się, że Solness cierpi na tę przypadłość. Podobno dostaje zawrotów głowy już przy wejściu na balkon. Dla Solnessa strach przed wysokością wiąże się z obawą odwetu ze strony Boga, dla Hildy to strach przed realizacją własnych ambicji: „Boi się pan wejść tak wysoko, jak pan buduje."

Trolle

Niekształtne, przysadkowate, garbate olbrzymy, posiadające czasami magiczne moce, nieprzyjazne ludziom, zamieszkujące zamki, nawiedzające nocami okolice. Troll to słowo szyfr, którym porozumiewają się Solness z Hildą. „To i w panu mieszka troll." - odkrywa Hilda w rozmowie z Solnesem. Troll, czyli coś, co nie daje spokoju. „To, co nieosiągalne zawsze pociąga i kusi."

Wikingowie

Lud zamieszkujący Skandynawię i Jutlandię, słynny z łupieskich wypraw morskich. Opowieść o nich rozpoczyna Solness podczas rozmowy z Hildą. Przywołuje obrazy ze starych sag, w których żeglują oni do obcych krajów, plądrują je i porywają kobiety. Mogą to robić, gdyż, zdaniem Solnessa, dysponują mocnym sumieniem. Jednocześnie, pomimo swojego barbarzyństwa, potrafią się bawić i doprowadzają do tego, że porwane kobiety nie chcą wracać do swoich domów. Wikingowie w wyraźny sposób fascynują, ale i przerażają Solnessa, Hilda jest za to podekscytowana rolą uprowadzonej kobiety.

Zamki na lodzie

Ostatni projekt Solnessa: „Jedyne lokum, w którym może zamieszkać szczęście człowieka! To teraz będę budować. Zamki na lodzie. Tak."

Tekst pochodzi z 1. numeru magazynu WYBRZEŻA.