W miniony piątek na Dużej Scenie miała miejsce jubileuszowa premiera WIŚNIOWEGO SADU Antona Czechowa w reżyserii Anny Augustynowicz. Miło nam poinformować, że przedstawienie spotkało się z bardzo dobrym przyjęciem publiczności i części krytyki teatralnej.

„To Czechow czytany przez egzystencjalistów; Anna Augustynowicz jest może jedyna dziś na teatralnym rynku, którą kręci tamta filozofia i która umie przez nią mówić mądre rzeczy. W jej spektaklu nie ma nostalgii, sentymentu, łezki. Patrzymy na bandę popaprańców pozamykanych w swoich małych sprawkach, trochę żałosnych, trochę tragicznych, a przede wszystkim bezradnych wobec absurdalnych ścieżek losu. Cudowny sad jest dla nich niedosiężnym ideałem, może wcielonym pięknem, może sensem sensów. Rąbaniu ideału nie jest częścią akcji, jest kwintesencją życia. Bólu życia. [...] Gdańskie przedstawienie jest gęste, trudne, nieprzyjazne. Za to jest w nim chęć dotarcia - bez popisu i puszenia pawich ogonów - do sedna egzystencjalnego niepokoju. Tego samego u Czechowa przed wiekiem i u nas dziś.”

Jacek Sieradzki, magazyn Zwierciadło

„Gdański spektakl zrealizowany jest z chłodną konsekwencją, dzięki której poszczególne elementy składają się w spójną całość. Charakterystyczny minimalizm reżyserki znajduje swoje pełne uzasadnienie. Sceniczna brzytwa Augustynowicz, podobna do słynnego ostrza Ockhama, wykrawa z Czechowa jego esencję.”

Szymon Spichalski, Teatr Dla Was

„W centrum jest pewna diagnoza świata, w której dramat Czechowa nabrał zdumiewającej aktualności. I która premierę WIŚNIOWEGO SADU umieszcza na godnym miejscu w siedemdziesięcioletniej historii Teatru Wybrzeże.”

Jarosław Zalesiński, Dziennik Bałtycki

„Ten, kto zna spektakle według Anny Augustynowicz, nie zawiódł się oglądając WIŚNIOWY SAD. Otrzymaliśmy dawkę skupionej narracji, pozbawionej emocji oraz ozdobników. [...] WIŚNIOWY SAD według Anny Augustynowicz to kwintesencja upadłych marzeń skompromitowanego ziemiaństwa, to synonim ich klasowej pogardy wobec chłopstwa, które zapracowało na ich sukces, to oczywiście wyznacznik pozycji i rodzinnego status quo.”

Katarzyna Wysocka, Gazeta Świętojańska

„Gesty Augustynowicz, nawet jeśli z pozoru zbyt proste, może nawet banalne, wpisane w całość porażają ładunkiem poczucia końca, nadchodzącego zła, oczekiwania na najgorsze.”

Anna Jazgarska, portal Teatralny.pl

„Augustynowicz podstawia nam swój spektakl jak lustro, byśmy się w nim mogli przejrzeć. I wybrać, czyją bierzemy stronę.”

Jarosław Zalesiński, miesięcznik Teatr  

„Utrzymany w czerni, skromny inscenizacyjnie WIŚNIOWY SAD Augustynowicz warto też oglądać, by poznać pozbawione sentymentalizmu spojrzenie na pozostałych bohaterów Czechowa, docenić zespół aktorski Teatru Wybrzeże - dzisiaj bezdyskusyjnie jeden z najlepszych w Polsce.”

Jacek Wakar, magazyn Uroda Życia